Eyer benim okumama bakarsan (Muharrem Arı, 4. Deyiş)

Eyer benim okumama bakarsan
Benim okuduğum bir Allah Allah
Hakkın udun[?] adabını çekersen
Hak varsın içine var Allah Allah

İman yoldaş olsun güman kalmasın
Yahşi[?] bin yaşasın yaman olmasın
Kaldır ara yerden perde kalmasın
Al yeşil parlayan nur Allah Allah

Üçler beşler yediler üryan[?] içinde
Ağır cem eylerler irfan içinde
Cümleden aladır[?] erkân içinde
Zikreyler dilimiz der Allah Allah

Kiminin cadde etmiş kimin çilk[?] etmiş
Kimisinin ervahını pak etmiş
Yeri göğü şu alemi yaratmış
Sır var sır içinde sır Allah Allah

Eydir Şah Hatayim bakın zatına
Gerçek aşık biner aşkın atına
İyi kulların yüzü hürmetine
Cümlenin muradın ver Allah Allah

Divane gönlümün feryadı ünü
Dinlen dostlar muhabbetin tuzunu
Ademe bahşetti ay ile günü
Fark ede gör bahar ile güzünü

Hak sevdiği kulu koymaz kaminde[?]
Eksik etme sohbetinde deminde
Cuma gecesi kırklar ceminde
Seyreyledim serçeşmenin gözünü

Sermaye olmayınca Hakka varılmaz
Ali için veliye hitap sorulmaz
O demde dost için kelle verilmez
Bu demdedir her bir şeyin hazini[?]

Konanlar göçüyor sermaye kazan[?]
Anca canlar gördüm şehrini gezen
Kudret elinden ak yağı yağan[?]
Mürşit meydanına tikmiş[?] özünü

Lütfedip efendim bildirdin vecim[?]
Gel bir ihsan eyle bağışla suçum
Aman Şah-ı Merdan Ali evlat için
Kabul eyle Sadık’ın bu niyazını

Okuma notu: Deyiş, ajandanın 9 Ocak sayfasındaki X işaretlerinden sonra başlar, 11 Ocak sayfasındaki X işaretlerinde biter. İlk beş dörtlük “Allah Allah” redifli ve “Hatayim” mahlaslıdır; 11 Ocak sayfasındaki dörtlükler başka bir uyakla sürer ve “Sadık” mahlasıyla biter. Defterde ikisi tek deyiş olarak işaretlenmiştir. “Konanlar göçüyor…” dörtlüğünün üstünde üzeri çizilmiş bir dize var: “Konanda bezirgân göçende hoca”.