Encümen Hüseyin Yılmaz

Wer

Dienst am Dorf; Gründer des Vereins für Kultur, Entwicklung und Tourismus Ballıkaya

Lebenszeit

1931 – 25. Oktober 2002

Weitere Namen

Encümen, Hüseyin Yılmaz

Grundlage

Überliefert

Zugehörige Orte

Karadirek

Lebenslauf von: Zeynep Oktay. Gestaltung und Quellenhinweise: mezirme.com.

Gedenktext

Der folgende Text stammt von Zeynep Oktay (Oktay). Er erscheint im türkischen Original in der letzten Fassung, die die Familie der Verfasserin am 14. Oktober 2026 geschickt hat.

HÜSEYİN YILMAZ
(1931 – 25.10.2002)

Bu köyden günler geçti, geceler geçti
Bu köyden mevsimler geçti
Kavunlar, karpuzlar
Yedi kat göklere kadar
Başak yüklü arabalar geçti
Bu köyden bolluklar, kıtlıklar geçti
Bu köyden şarkılar, düğünler, dualar
Aşklar, ihtiraslar, üzüntüler
Kavgalar, dedikodular geçti
Bu köyden salgınlar, ölümler geçti
Melekler geçti
Şeytanlar geçti
Velhasıl bu köyden insanlar geçti

— Prof. Dr. Hüsnü Göksel

Ve bu köyden bir Hüseyin Yılmaz geçti. Namıdiğer “Encümen”… Köylü, şehirli, akıllı, çalışkan, güçlü, bir güzel, bir büyük, bir saygın kişi… Toplumumuz insanının en iyi örneklerinden biri. Kişiliği ve çalışmalarıyla çok özel bir yeri var.

O, inandığı doğruların adamıydı.

İlklerin adamıydı. Ellili yıllarda köylülerimiz gaz yağını kazadan hayvan sırtında ve hatta kendi sırtlarında getirir, şişe şişe paylaşırlardı. Yolu olmayan bir köye kamyonla gaz getirmiş, Kösharmanı’nda dağıtmıştı. Ne coşkuyla. Bu bir ilkti… Kör testerenin nimetten sayıldığı bir dönemde mazotla çalışan bir hızar makinesi getirmişti. O zaman insanı için ne müthiş bir teknoloji idi… Bir dönem derelerden, dağlardan, olmayan yollardan geçirerek köye otobüs çalıştırmıştı. Ulaşımını hayvanla sağlayan bir köy için ne büyük bir yenilikti. Siyasette de ilkti Encümen.

Yıl 1993. Ballıklaya Kültür Kalkındırma ve Turizm Derneğini kuruyor. 26 Ekim 2000 tarihine kadar dernek başkanlığı görevini yürütüyor.

İçinde yaşadığı toplumun kültürüne hizmet etmek için yine bir ilke öncülük ediyor. Ballıkaya Kültür ve Cemevi (Karadirek) inşaatına başlıyor.

Böyle zor bir işe başlarken en büyük yardımcısı inancı ve iradesidir. Yıllarca bir derviş sabrıyla bütün Türkiye’yi ve Avrupa’yı gezmiş, bu koca kompleksi rıza lokmaları ile tuğla tuğla inşa edip ortaya getirmiştir.

Zamanın Malatya Valisi köyümüzü ziyaretinde “Dede, siz bir cemevi yapmamışsınız, kocaman bir kültür merkezi yapmışsınız.” diye takdirlerini belirtmiştir.

Kültür; ne yalnızca yerel değerler, ne yalnızca din, ne de yalnızca geçmişi korumaktır. İnsanı çağdaş dünyaya taşıyacak boyut, kültürel gelişme ve yaratıcılıktır. Bugün insanımız daha uygar bir ortamda geleneklerini yaşama şansına sahipse bunu bu değerli insana borçludur.

Malatya Araştırma Hastanesinde 25 Ekim 2002 tarihinde onu kaybettik. Hastanenin Başhekimi onu “zor işlerin adamı” diye tanımlamış, daha önce tanımadığına esef etmişti… Evet, zor işlerin ve ilklerin adamı ölürken bile jestini yapmış, yine bir ilke imza atmış, organ bağışında bulunmuştu…

O unutulmayacak, yaptıklarıyla yaşayacak. Bu kısa tanıtımı niçin yazdık? Tarihe kayıt düşmek için… “Çok önemli işleri sessiz sedasız kotaran birinin gelecek nesillerce de bilinmesi gerekir” diye düşündüm.

Işıklar içinde yatsın.

Onu sevgi ve gönül borcu duygusuyla selamlıyor, en derin saygılarımla anıyorum.

Sein Leben

Hüseyin Yılmaz ist im Dorf als „Encümen“ bekannt. Die folgenden Angaben beruhen auf dem Gedenktext oben und auf dem Zeugnis von Fuat Bozkurt; was aus dem Gedenktext stammt, ist überliefert.

Was er ins Dorf brachte

Nach dem Gedenktext trugen die Dorfbewohner in den 1950er-Jahren Petroleum noch auf dem Rücken von Tieren aus der Kreisstadt; Hüseyin Yılmaz brachte es per Lastwagen in das Dorf ohne Straße und verteilte es auf dem Kösharmanı. Er brachte ein dieselbetriebenes Sägewerk ins Dorf und ließ eine Zeit lang einen Bus über Bäche und Berge dorthin fahren. Der Text nennt ihn deshalb einen „Mann der ersten Male“.

Der Verein und das Kultur- und Cemhaus

Nach demselben Text gründete er 1993 den Verein für Kultur, Entwicklung und Tourismus Ballıkaya und leitete ihn bis zum 26. Oktober 2000. Er begann den Bau des Kultur- und Cemhauses Ballıkaya (Karadirek) und errichtete es mit Spenden („rıza lokmaları“), die er auf Reisen durch die Türkei und Europa sammelte. Der Text berichtet, der damalige Gouverneur von Malatya habe bei einem Besuch gesagt:

„Dede, Sie haben kein Cemhaus gebaut, Sie haben ein großes Kulturzentrum gebaut.“

— Gedenktext

Das Zeugnis von Fuat Bozkurt

Der Volkskundler Fuat Bozkurt schreibt, dass das Team bei seiner Reise nach Ballıkaya im Juli 1986 den dritten Abend im Haus von „Encümen Hüseyin Yılmaz“ verbrachte, den er als Gastgeber beschreibt, der „mit dem Stolz, der letzte Vertreter der Şah-İbrahim-Veli-Linie zu sein“, bewirtete (Bozkurt 2017). Mehr dazu in unserem Artikel über Bozkurt.

Sein Tod

Nach dem Gedenktext starb Hüseyin Yılmaz am 25. Oktober 2002 in einem Krankenhaus in Malatya und spendete seine Organe.

Was noch fehlt

• Geburtsort
• Gründungsunterlagen des Vereins und Angaben zu den Baujahren des Kultur- und Cemhauses
• Erscheinungsort des Gedenktextes (falls veröffentlicht)

Wenn Sie Informationen, Dokumente oder Fotos zu dieser Person haben, schreiben Sie uns.

← Alle Personen